Wiele linii dowodów wskazuje na ścisły związek między aktywnością lizosomów a regulacją metaboliczną na poziomie ogólnoustrojowym. Na przykład regulacja biogenezy i funkcji lizosomów wydaje się krytyczna dla realizacji programów katabolicznych lipidów w wątrobie. Ponadto mutacje inaktywujące w genach kodujących hydrolazy lizosomalne i transportery powodują szereg chorób metabolicznych znanych jako zaburzenia spichrzania lizosomalnego. Aktywacja autofagii w tkankach noworodków w odpowiednim czasie jest również niezbędna dla przetrwania organizmów, ponieważ manipulacja genetyczna kilku genów zaangażowanych w autofagię i sygnalizację lizosomalną prowadzi do śmiertelności embrionalnej. Jednak wciąż brakuje nam pełnej wiedzy na temat strukturalnej i funkcjonalnej organizacji lizosomu oraz mechanizmów umożliwiających jego komunikację z innymi przedziałami komórkowymi. Co więcej, dopiero zaczynamy doceniać, jak skład i funkcja lizosomów ewoluują dynamicznie zarówno w komórce, jak i w różnych narządach i tkankach, gdy organizmy przechodzą przez różne stany metaboliczne.
TYLKO ZAREJESTROWANI I ZALOGOWANI UŻYTKOWNICY WIDZĄ LINKI. DARMOWA REJESTRACJA
TYLKO ZAREJESTROWANI I ZALOGOWANI UŻYTKOWNICY WIDZĄ LINKI. DARMOWA REJESTRACJA
TYLKO ZAREJESTROWANI I ZALOGOWANI UŻYTKOWNICY WIDZĄ LINKI. DARMOWA REJESTRACJA
TYLKO ZAREJESTROWANI I ZALOGOWANI UŻYTKOWNICY WIDZĄ LINKI. DARMOWA REJESTRACJA